αστερας_λαμια

Ένας Αστέρας χωρίς αρχή, μέση και.. τέλος

Ένας αγνώριστος Αστέρας, σε σχέση με το προηγούμενο ματς στα Γιάννενα, έκανε χθες την εμφάνισή του στο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης». Μια ομάδα χωρίς αρχή, μέση και.. τέλος, προβλημάτισε για ακόμα μια φορά μέσα στη σεζόν με τη συνέχεια να προβλέπεται ακόμα πιο δύσκολη.

Εκτός τόπου και χρόνου η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο, που κάλλιστα ήταν από τα χειρότερα στην πρόσφατη ιστορία της ομάδας. Ο Ράσταβατς ενώ προφανώς ήξερε το «ταμπούρι» της Λαμίας και το 3-5-2 του Γρηγορίου, παρέταξε έναν ανεμικό Αστέρα, χωρίς πλάνο και τακτική για να φτάσει με αξιώσεις στα αντίπαλα καρέ.

Η υπεραριθμία των φιλοξενούμενων στο χώρο του κέντρου μπλόκαρε τους Αρκάδες και το παιχνίδι από τον άξονα, με την πίεση να μεταφέρεται στα πλευρά, όπου και πάλι η Λαμία έκλεινε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία τους χώρους.

Η είσοδος του Ιγκλέσιας και του Καρμόνα στο δεύτερο ημίχρονο έδωσαν πνοή στην ομάδα, η οποία πήρε μέτρα στο γήπεδο και κατάφερε στο πρώτο 20λεπτο να παράξει φάσεις και επικίνδυνες καταστάσεις. Όταν ο ρυθμός του ματς όμως έσπασε με τις αλλεπάλληλες καθυστερήσεις της Λαμίας, οι χώροι έκλεισαν ξανά και οι Αρκάδες με σέντρες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να φτάσουν στο γκολ.

Είναι όμως να τρελαίνεσαι με τον τρόπο που το ματς «πήγε» όπως ακριβώς το ήθελε η Λαμία. Προηγήθηκε με τυχερό αυτογκόλ και κλείστηκε πίσω «ξεφτιλίζοντας» το παιχνίδι και όσους το παρακολουθούσαν, ενώ δεν προσπάθησε δομημένα να χτίσει τίποτα καλό.

Αποδεδειγμένα οι Αρκάδες παράγουν ποδόσφαιρο απέναντι σε ομάδες που παίζουν ανοιχτά, αλλά αν δεν μπορείς να ξεκλειδώσεις ομάδες τύπου «Λαμίας» ειδικά στην έδρα σου, τότε φέτος δεν πας πουθενά.

Leave a Reply